Ik had me er al bij neer gelegd.

De motor reed niet goed, de twee cilinders wilden maar niet goed samen werken.

Dit begon al in en naar de beurs van Utrecht. Het leek wel als of de "Guus" astma, bronchitis en hooikoorts ter gelijkertijd had. Hij had van alles behalve stroom genoeg. Met een nieuwe accu kom je een eind verder dus even babbelen met Martin en ……. Ja, dat had ik gedacht, mooi niet dus. Dan maar de fiets naar Martin die het gelukkig voor hem maar …… uiteindelijk toch …

 

Ring, ring,  Ed aan de telefoon, zeg Krappie wanneer kom jij nu eindelijk dat DING van jou eens op halen hij staat al zeker 3 minuten klaar. Oh, ja ik kom ( het is bij vijven en ik zit in Dronten ) gelukkig wilden ze wel op me wachten.

Proef gereden naar huis met Martin achter me aan en wat dacht je?? Weer hoesten en proesten, wel de halve weg lang!! Maar de tweede helft ………geen probleem!

‘s Avonds nog even gereden en ……………. geen probleem!

Dus Tricht/Geldermalsen here I come! Bedankt Martin

 

Het is zondag ochtend 9 uur en ้้n voor ้้n komen de Up&Go ers binnen. Jongens en meiden daar staat de Koffie.

We verwelkomen de nieuwe leden Anja en Ruud met een mooie rode trike en met 10 motoren en de trike gaan we op weg.

Brood mee en het weer mee, het kon niet beter alles ging goed ( zelfs de Guzzi ).

Helaas waren er wel een paar afmeldingen wegens pech en persoonlijke reden. We hopen dat het allemaal weer goed komt.

Ton van de Bunt mocht weer voorop ( dan kunnen we hem in de gaten houden ) met een mooie route bracht hij ons na twee keer de zelfde rotonde naar de Koffie met gebak.

Nog even een sanitaire stop en op weg naar het museum. Eerst Paula gebeld met de tekst “we komen er aan!” met een fabelachtige precisie die Ton rijk is kwamen we bij de molen waarachter het huisje van Paula staat. Ik, even als voorganger, reed het pad op gevolgd door de rest van de groep naar het parkeerplaatsje, die in ้้n keer vol stond.

Na een warm onthaal van de gastvrouw ging de groep naar binnen.

We hadden ( Anja, Ruud en ik) wat spulletjes uit de fifties meegenomen een aan de collectie van het museum toegevoegd.

Wel even Ferry aangesproken, hij had zijn vrouw Jolanthe mee genomen ( ook uit de 5-tigerjaren ) maar die mocht hij NIET achter laten. !! later zou Jolanthe op gepaste wijze WRAAK op me nemen.. Met de dodemansknop ingedrukt en de kabels van de bougies af doet zelf en goed gerepareerde Moto Guzzi het niet!

Perfect Jolanthe!!

 

Via een schitterend mooi zeer smal met voetgangers bezaait en met fietser overladen door zeer mooi bloeiende boomgaarden lopend dijkje de terug weg begonnen. Toen tegen de principes in een stuk snelweg om op tijd weer in de polder te komen ( sommige moesten rond 5uur thuis zijn) . Dit ging zo goed dat we in de polder maar aan het tijdrekken geweest zijn anders waren we te vroeg thuis. En leg dat maar eens uit!

Welkom geheten door de vrouw des huizes, afscheid genomen van hen die weg moesten en met de overige weer aan de koffie eindigde een perfecte dag met leuke gebeurtenissen ervaringen en mooi weer.

 

Nico