4 september 2011

Eindelijk een week na de fantastische Visio run in Echten (rit voor mensen met een verstandelijk, lichamelijk en ook visuele beperking)

waar ik (en nog 5 andere Up&Go-ers) eens als deelnemer was. Het geen een heel andere kijk op organiseren geeft. Tot in de perfectie geregeld en niets aan het toeval over gelaten.

Althans zo kwam het bij ons over, als organisator weet ik beter.

Dan zie je altijd die dingetjes die andere niet zien en waar je als deelnemer echt geen erg in hebt. Prachtig!

En dan nu eindelijk tijd voor de “diervoertoer” van de MAG.

Een happening waar ik al jaren aan mee wilde doen maar waar altijd wel iets tussen kwam. Altijd was er iets om niet te kunnen. Meestal was de datum zo gekozen dat het samen viel met een DWAC evenement en tja, motorrijden is leuk maar een DWAC gebeuren gaat voor. Kijk maar eens op www.dwac.eu ik ben lid van het eerste uur en mijn driewieler autootje de Messerschmitt KR 200 heeft toch echt een apart plaatsje.

Maar nu kon ik eindelijk eens met eigen ogen zien waar andere altijd

zo lovend over spraken. Had de speelgoed rit wel 100 á 150 motoren

De "DIERVOERTOER" won het altijd en wel met 2 á 300 honderd motoren. Een lange rij slingerend door het mooie landschap.

Een droom toch!?

Eindelijk, ja eindelijk was het zo ver. Eerst de start van uit Lelystad.

De rijders die mee zouden gaan werden op de Punter verwacht maar met te weinig aanmeldingen ben ik rond tien uur naar Johan gereden

(daardoor Ferry jammer genoeg gemist) en samen met zijn vriendin op weg gegaan naar Raalte.

Het American motor cycle museum zou het decor zijn om alle motoren neer te zetten. Ruimte zat wist ik omdat enkele weken er

voor we er waren met, jawel de Messerschmittjes en andere dwergauto’s.

Met het beeld voor ogen van een afgeladen veld vol motoren reden we het terrein op. En ja hoor of was het “ Nee toch” zijn we zo vroeg?

Het veld was bijna maagdelijk leeg. Na aanmelding en koffie gesproken met een wat onrustig wordend groepje van de organisatie. We stellen de start even uit en dan gaan we.

Mooi dacht ik terwijl er in de verte nog een leuke groep motorrijders aankwamen wel een man of 12 op grote Harley’s.

Jammer was wel dat ze doorreden en dus NIET stopten.

Het had de groep met de helft kunnen vermeerderen. Nu bleef het echt bij, ik schrijf het in letters en niet in cijfers dan lijkt het nog wat,

VIJFENTWINTIG MOTORRIJDERS!! VIJFENTWINTIG?? En niet één meer. Met een route beschrijving in de hand gingen er kleine groepjes op weg. Wij kregen aansluiting van 5 andere motorrijders zodat het toch nog iets leek en reden op de topografische kennis van Johan vanaf Raalte door een stuk polder naar Nijkerk waar een (veel te) grote aanhanger bijna bedroeft op het medegebrachte diervoer stond te wachten. Met zijn alle hebben we nog wel een hoekje kunnen vullen.

Zeer vriendelijk ontvangen door de mensen van de dieren opvang en ambulance. Het eethuisje bleef wel zitten met dozen

vol hamburgers en broodjes en de MAG met een kater.

In gesprek gegaan met Nico Perk de voorzitter van de MAG over hoe dit nu mogelijk is en hij wijd het aan de regelgeving om dit soort evenementen te kunnen en te mogen organiseren.

Hopelijk komt er voor 2012 op tijd een oplossing voor dit probleem.

Wie het weet MAG het zeggen. Maar het zal nog een toer worden.

Nico Krap.